Powikłania cukrzycowe

 

Cukrzyca jest przewlekłą chorobą metaboliczną, która wynika z zaburzonego wydzielania lub działania

insuliny, która jest produkowana przez trzustkę. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić: cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.

Cukrzyca typu 1 która dotyka 15-20% chorych na cukrzycę, polega na pierwotnym niedostatecznym wydzielaniu insuliny przez trzustkę, przy zachowaniu normalnej wrażliwości tkanek na insulinę. Cukrzyca typu 1 występuje najczęściej u dzieci i ludzi młodych oraz u dzieci.

Najczęstszą występująca postacią cukrzycy jest cukrzyca typu 2 stanowiąca około 80% wszystkich zachorowań, która polega na zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę (insulinooporność). Stan ten wymaga produkcji nadmiernej ilości insuliny, co w dalszym przebiegu choroby przekracza zdolności wydzielnicze trzustki, co prowadzi do uszkodzenia komórek beta w wyspach trzustki i upośledzenia, a później zaprzestania wydzielania insuliny. Konieczne jest właściwe leczenie cukrzycy ponieważ utrzymywanie wysokiego poziomu cukru we krwi niesie ze sobą szereg powikłań, które mogą być zarówno wczesne, pojawiające się w wyniku wahań poziomu cukru we krwi (kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, hipoglikemia, hiperglikemia), jak i przewlekłe, których przyczyną jest zawyżony poziom cukru przez wiele lat między innymi; stopa cukrzycowa, retinopatia cukrzycowa (uszkodzenia wzroku), neuropatia cukrzycowa (uszkodzenia nerwów), nefropatia cukrzycowa (choroba nerek), choroby serca, udar mózgu. Są to różnego rodzaju powikłania w naczyniach włosowatych oraz w tętnicach głównie małych i średnich. Powikłania naczyniowe dzielimy na mikroangiopatię (naczynia włosowate) oraz makroangiopatię .

 

Tlenoterapia HBOT dostarcza większą ilość tlenu do uszkodzonych tkanek. Pod wpływem wysokiego ciśnienie panującego w komorze hiperbarycznej oraz oddychaniu czystym tlenem przez pacjenta, uzyskuje się większe rozpuszczanie tlenu we krwi i osoczu, który w większej ilości dostarczany jest do uszkodzonych tkanek. Wysokie stężenie tlenu w osoczu przyczynia się do zwiększenia dyfuzji tlenu z naczyń włosowatych do otaczających je niedotlenionych tkanek. Zaburzenia ukrwienia stóp u cukrzyków z wieloletnią źle leczoną cukrzycą, wynikają z rozwoju zmian miażdżycowych w naczyniach tętniczych o różnej średnicy, głównie tych o najmniejszym przekroju. Badania wykazały, że zastosowanie HBOT w leczeniu skojarzonym stopy cukrzycowej doprowadziło u wielu chorych do całkowitego zagojenia się ran lub do znacznej poprawy stanu miejscowego, co zapobiega amputacjom. Leczenie powikłań cukrzycowych między innymi zespołu stopy cukrzycowej powinno być wielokierunkowe. Zastosowanie tlenoterapii tlenowej HBOT daje bardzo dobre rezultaty, na co wskazują liczne badania naukowe.

Działanie komory hiperbarycznej jest wielokierunkowe i polega na:


– zapewnieniu dotlenienia słabo ukrwionym tkankom,
– nie dopuszczeniu do rozwoju infekcji,
– działaniu toksycznym na beztlenowce,
– poprawie gojenia się ran,
– skróceniu czasu regeneracji uszkodzonych tkanek.

 

Bibliografia


Magnus Löndahl, „Hyperbaric oxygen therapy as treatment of diabetic foot ulcers”, Diabetes/metabolism research and reviews 2102.
Löndahl M., Katzman P., Nilsson A., Hammarlund C., „Hyperbaric oxygen therapy facilitates healing of chronic foot ulcers in patients with diabetes”, Diabetes Care. 2010.
Enoch T. Huang, Jaleh Mansouri, M. Hassan Murad, Warren S. Joseph, Michael B. Strauss, William Tettelbach, Eugene R. Worth, „A clinical practice guideline for the use of hyperbaric oxygen therapy in the treatment of diabetic foot ulcers”, UHM 2015.
Luinio Tongson, Danielle L. Habawel, Rachelle Evangelista, John Lerry Tan, „Hyperbaric oxygen therapy as adjunctive treatment for diabetic foot ulcers ”, Wounds International Vol 4, 2013